அமார்கோஷ் என்பது இந்திய மொழிகளின் தனித்துவமான அகராதியாகும். இந்த வார்த்தை பயன்படுத்தப்படும் சூழலுக்கு ஏற்ப பொருள் வேறுபடுகிறது. இங்கே, வார்த்தைகளின் வெவ்வேறு அர்த்தங்கள் வாக்கியபயன்பாடு, எடுத்துக்காட்டுகள் மற்றும் ஒத்த சொற்களுடன் விரிவாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளன.
தமிழ் மொழியின் நாற்பதாயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட சொற்கள் அமரகோஷத்தில் உள்ளன. தேட ஒரு வார்த்தையை உள்ளிடவும்.
பொருள் : वह व्यक्ति जिसमें बुद्धि न हो या कम हो।
எடுத்துக்காட்டு :
समाज में मूर्खों की कमी नहीं है।
ஒத்த சொற்கள் : अंधखोपड़ी, अगुणज्ञ, अजानी, अज्ञानी, अनाड़ी, अनारी, अन्धखोपड़ी, अमस, अरस, अल्हड़, अविचारी, अविपश्चित, अविवेकी, असयाना, अहमक, अहमक़, उजड्ड, उजबक, गँवार, गदहा, गधा, घनचक्कर, घोंघा, चंडूल, चभोक, चुगद, चुग़द, चूतिया, ढक, ढक्कन, धुर्रा, धोंडा, धोंधा, नादान, नासमझ, निर्बुद्धि, बकलोल, बुद्धू, बेवकूफ, बैल, मड्डी, माठू, मूढ़मति, मूढ़ात्मा, मूरख, मूर्ख, मूर्ख व्यक्ति, मूसरचंद, मूसरचन्द, मूसलचंद, मूसलचन्द, लल्लू, विवेकशून्य, शीन
பிற மொழிகளில் மொழிபெயர்ப்பு :
ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି ଯାହାର ବୁଦ୍ଧି ନାହିଁ ବା କମ୍ ବୁଦ୍ଧି
ସମାଜରେ ମୂର୍ଖଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା କମ୍ ନୁହେଁബുദ്ധി ഇല്ലാത്ത അല്ലെങ്കില് ബുദ്ധി കുറഞ്ഞ വ്യക്തി.
സമൂഹത്തില് വിഡ്ഢികളുടെ കുറവില്ല.अर्थ : बहुत ऊँचा होना या अभिमान करना।
वाक्य प्रयोग : उन्नति के दिनों में व्यक्ति आसमान से बातें करता है।